Narcisme

Mijn tuin is niet langer meer jouw tuin

Mijn tuin is mijn tuin en niet die van jou. Toch is mijn tuin vaak wel de jouwe geweest. Je kwam er te pas en te onpas binnen, zonder jezelf enig moment af te vragen of dit wel wenselijk was. Lang heb ik niet gezien dat jij mijn tuintje probeerde te ruïneren. Ik wilde het niet zien. Weet je waarom? Ik kon me niet voorstellen dat je zo was. Dat jij er ten diepste op uit was om mijn bestaan te beheersen.

 

Een wolf in schaapskleren

Zolang jij de controle had, was er niets aan de hand. Maar zodra ik op enig moment mijn eigen ding deed, verscheen je werkelijke ik ten tonele. Als ik niet deed wat jij me voorschreef, dan liet je dat overduidelijk merken. Voor mij verscheen je als een engel, maar je bleek uiteindelijk een schaap in wolfskleren. Mij aan een lijntje houden, dat was iets waar je meer dan goed in was.

 

Mijn tuin werd jouw tuin

Waar ik er voorheen zo van genoot om in mijn eigen tuin te zijn, was dat na een tijdje niet meer het geval. Het voelde niet meer vertrouwd in mijn tuin. Het was namelijk niet langer mijn tuin, maar die van een ander, van jou. En hoewel je mijn tuin onderhield met de beste bedoelingen, maakte je er slechts een puinhoop van. Plantjes die ik had gepoot, trok je zonder enige vorm van respect uit de grond om daar je eigen planten en bloemen te poten. Alles met de bedoeling om mijn tuin toch vooral die van jou te laten zijn. Overal waar je kwam, liet je een ongekende ravage achter. Dit zorgde ervoor dat ik mijn tuin ging ontwijken en er liever niet meer kwam.

 

Ik was nooit goed genoeg

Je liet me geloven dat anderen het waren die mijn leven tot een puinhoop maakten. Maar het waren niet zij. Het was jij die erop uit was mijn bestaan van zijn menszijn te beroven. De spiegel die je mij voorhield, gebruikte je alleen maar voor je eigen manipulatietechnieken. Je gaf zelfs toe mij te testen in hoe ver je met me kon gaan. Hoe ziekelijk en niet respectvol kun je zijn? Waar ik op gebrekkige wijze probeerde mijn grenzen te bepalen en mijn identiteit te vormen, was jij het die daar dwars overheen walste. Wat overbleef was slechts een gevoel dat ik nooit genoeg was. Dat ik het niet goed deed. Dat jij een betere methode of oplossing wist voor alles waar ik mee worstelde.

 

Je beheerste mijn bestaan

Ja, ik heb je op een voetstuk geplaatst. Ik dacht dat jij de aangewezen persoon was om mijn bestaan te ondersteunen. Ik nam je adviezen ter harte, omdat ik ervan overtuigd was dat je het beste met me voor had. Daarom heb ik je vaak zelf toestemming geven mijn tuin binnen te komen. Maar toch voelt het achteraf gezien niet helemaal als een keuze die ik zelf maakte. Je beheerste namelijk mijn gedachten. Je controleerde mijn gevoelens. Mijn kwetsbaarheid die ik met jou deelde, bleek uiteindelijk niet veilig. Mijn onbevangenheid wist je op sluwe wijze te verdelgen. Je maakte er misbruik van om zo je eigen minderwaardigheidscomplex op te krikken.

 

Je misbruikte mijn kwetsbaarheid

Gek eigenlijk dat ik mijn grenzen zo gemakkelijk door jou heb laten verleggen. Dat je mijn kwetsbaarheid hebt misbruikt. Mijn schaamte voelt haast onverteerbaar en het kost pijn en moeite om mezelf te herpakken. Maar weet je, ik ben er klaar mee. Met jou. Met je pogingen mijn leven te ruïneren. Mijn tuin is van mij en niet die van jou. Je bent er niet meer welkom. Mijn tuindeur blijft voor jou gesloten. En als je ooit nog binnenkomt, dan is dat omdat ik dat wil of daar klaar voor ben. Je bent als een kat die je behoefte doet in mijn tuin om zo je eigen tuin en straatje schoon te houden. Daarmee weet je voortdurend je eigen verantwoordelijkheid te ontlopen en een spiegel te ontwijken.

 

Mijn tuin wordt weer mijn tuin

Ik zit hier nu op het bankje in mijn tuin en zie de schade die je hebt aangericht. Dat is niet niks. Ik treur om dat wat je hebt kapot gemaakt en de wildernis die daardoor is ontstaan. Maar ik ben bereid zelf de touwtjes weer in handen te nemen. Jouw onkruid trek ik er met wortel en al uit. Er is geen plaats meer voor jouw leugens. Mijn tuin geef ik vanaf nu vorm op de manier zoals ik dat wil. En ja, een omheining is daarbij wenselijk. Vooral voor mezelf. De geleden schade kan ik helaas niet terugdraaien, maar ik kan wel voorkomen dat het opnieuw gebeurt door mijn grenzen aan te geven middels een omheining of schutting. Zo voorkom ik dat mijn veiligheid opnieuw wordt aangetast. Dit kan alleen als ik mezelf structureel de vraag stel of jouw verschijning wel wenselijk is in mijn bestaan.

 

Jouw invloed is voorgoed voorbij

Vanaf nu is jouw invloed in mijn leven voorbij en neem ik de regie over mijn bestaan. Ik kleur mijn leven in zoals ik dit dat wil. Zonder dat jij me vertelt dat ik buiten de lijntjes kleur. En nadat ik jouw puinhoop heb opgeruimd, is het tijd om opnieuw te zaaien en elk seizoen te genieten van mijn eigen bloemen en planten. Alleen die wetenschap al doet me goed en geeft me een meer dan voldaan gevoel.

 

Herken jij je in dit verhaal, ben je slachtoffer van geestelijk of emotioneel misbruik, of wil je meer lezen over narcisme? Kijk dan op de site Het verdwenen zelf voor informatie en herstel.